ترکمن سسی - آمنه آورند - امروز کشورمان در فضایی آکنده از ناپایداری های جنگی و فشارهای بیرونی قرار دارد؛ شرایطی که در آن، رونق اقتصادی و گسترش روابط خارجی بیش از هر زمان دیگری به »سرعت تصمیم«، »هماهنگی نهادی« و »توانمندسازی نیروی انسانی« وابسته است.
در همین چارچوب، طبیعی است که سرمایه گذاران و بازیگران اقتصادی متعددی به استان گلستان—به عنوان یک گره مهم ارتباطی در شمال کشور—روی بیاورند. اما ورود سرمایه تنها
با زیرساخت و تسهیلات ممکن نمی شود؛ تحقق بهتر آن، نیازمند راهبردی دقیق در حوزه دیپلماسی و مهارت آموزی در سطح جامعه محلی است.
استان گلستان به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی ممتاز، تنوع قومی و مذهبی، ظرفیت های ارزشمند انسانی، و نیز توانمندی های کشاورزی، تجاری و ترانزیتی، پیوندهای تاریخی و فرهنگی و زبانی خود با کشورهای آسیای میانه را به یک مزیت جدی برای سیاستهای توسعه منطقه ای تبدیل کرده است. بهره گیری هدفمند از این ظرفیت ها می تواند همزمان دو هدف را دنبال کند: نخست، تقویت رونق اقتصادی استان و دوم، ارتقای جایگاه جمهوری اسلامی ایران در مناسبات منطقه ای.
در این مسیر، توجه به نقش گلستان به عنوان یکی از کانون های پیوند دهنده ایران با آسیای میانه، میتواند به افزایش صادرات غیرنفتی، توسعه بازارهای منطقه ای، فعالسازی کریدورهای تجاری و تقویت تعاملات فرهنگی و مردمی کمک کند. این مهم اما تنها با رویکرد اجرایی و پروژهمحور محقق نمی شود؛ نیازمند »حکمرانی مهارت محور« و مشارکت دادن نخبگان، فعالان اقتصادی و متخصصانی است که به زبان، فرهنگ و مناسبات کشورهای هدف آشنایی دارند.
از همین رو، پیشنهاد میشود در سیاستگذاری ها و انتصابات مرتبط با حوزه دیپلماسی—به ویژه در انتخاب سفرای جمهوری اسلامی ایران در کشورهای آسیای میانه—بر ظرفیت نیروهای متخصص مسلط به زبان و فرهنگ و همچنین درک کننده ساختارهای اجتماعی و اقتصادی این کشورها تأکید بیشتری شود. به خصوص بهره گیری از افراد دارای پیشینه های قومی و فرهنگی همسو با این منطقه، می تواند کارآمدی نمایندگی های سیاسی کشور را افزایش دهد، روند گفتگوهای دوجانبه را تسهیل کند و اعتماد متقابل را عمیق تر سازد.
علاوه بر دیپلماسی رسمی، دیپلماسی فرهنگی و مردمی نیز باید در کنار آن تقویت شود؛ به ویژه با محوریت استان های مرزی و راهبردی همچون گلستان. در نهایت، اگر سرمایه گذار قرار است وارد »بازار واقعی« شود، باید برای افراد محلی هم مهارت های لازم—از زبان و مذاکره تا تجارت و شناخت بازار—ایجاد و تقویت گردد. توانمند کردن نیروی انسانی، یعنی فراهم آوردن امکان حضور پایدار در عرصه تجارت منطقه ای و کاهش اصطکاک های فرهنگی و حقوقی در روابط اقتصادی.
در شرایطی که جهان بیش از پیش دچار نااطمینانی است، گلستان می تواند به یکی از ستون های عملیاتی سیاست توسعه منطقه ای ایران تبدیل شود؛ ستونی که هم »دیپلماسی« را پیش میبرد و هم »مهارت« و »سرمایه گذاری« را به نتیجه می رساند. نتیجه این رویکرد، دستاوردهای پایدار و بلندمدت برای منافع ملی جمهوری اسلامی ایران خواهد بود.
- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بیاحترامی به اشخاص، قومیتها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزههای اسلامی منتشر نمیشود.
- نظرات بعد از ویرایش ارسال میشود.