تحلیل روز - عبدالرسول جوادی بالاجاده : امام راحل قدس الله نفس الزکیه در روزهای پیروزی انقلاب، آن را" انقلاب پابرهنگان، مستعضفین و کوخ نشینان" یادکردند که به راستی سرمایه های اصلی انقلاب، همین اقشار کم برخوردار و مستعضف به شمار می روند. مردمی که اکنون نیز در خیابان ها و میادین حضور دارند.
در طول این پنج دهه انقلاب هم به روشنی به باور رسیدیم آنانی که برای این وطن و انقلاب هزینه دادند و هزینه شدند همین ملت کف خیابانی بودند و هستند.
" شهدا، جانبازان و ایثارگران دفاع مقدس هشت ساله، جنگ۱۲ روزه، جنگ رمضان و مقابله با گروهک های تروریستی منافقین، دفاع از حرم، امنیت و سلامت" هم از متن اصلی همین مردم کف خیابان و همیشه همراه تشکیل می دادند.
همان آنهایی که برای حفاظت و صیانت از وطن، انقلاب، ارزش های اعتقادی و ملی همه هستی خود،جان و مال و آبرو گذشتن و هیچگاه در برابر کمبودها و حتی نامهربانی ها هم تاب و توان از کف ندادند و چون همیشه پشتیبان اصلی نظام، کشور و وطن بودند و هستند، در مقابل عده ای بی هزینه، برخوردار از همه مواهب امتیازات و امکانات کشور و نظام برخوردار بودند، قرار دارند.
جنگ رمضان و شهادت امام شهید با "ابتکار سیاستمدار شهید دکتر علی لاریجانی "بر حفظ میادین و خیابان ها و تاکید فرماندهان نظامی هم مبنی بر حفظ میدان دفاع با نیروهای مسلح و حفظ خیابانها با مردم بر اهمیت حضور و مشارکت مردمی به عنوان اتحاد مقدس برگ زرینی بر کتاب قطور نظام مردمی افزوده شد و این انسجام واتحاد مقدس رویش جنگ رمضان است.
در شب های اجتماعات اتحاد مقدس در مشاهدات میدانی آنچه به دست می آمد نشان از همان مردمانی دارد که از سالهای اول انقلاب تا کنون با حضورشان همچنان لبیک گوی امام زمانشان و خاموش کننده فتنه های دشمنان بودند، درست همانهایی که در پای صندوق های رای، اعزام به میادین و راهپیمایی ها،حماسه سازان ۵۷ و خاموش کنندگان فتنه های دشمنان در ۱۸ تیر ماه ۷۸ و ۸۸ و ۱۴۰۱ و دی ماه ۱۴۰۴ و برجسته تر از آن میدان دفاع در جنگ رمضان (میادین و خیابانها و مساجد) که جبهه نیروهای انقلاب را شکل و ادامه دهنده مسیر انقلاب هستند.
این حمیت و اهتمام همان نسل اولی هاست که عمق بیشتری یافته است و نسل های تربیت یافته دهه های بعد که همراه آن شده است .
در مقابل همه این موارد جای خالی برخی از خواص و گروه های بهره گیر از منابع و امکانات و خدمات نظام و کشور بخوبی حس می شود.
چرا در جبهه نیروهای انقلاب و میدان دفاع از وطن و نظام جای آنهاییکه یک عمر از سفره رنگین انقلاب بهره وافر بردند کمتر دیده می شود؟
همانهایی که از سفره انقلاب لقمه های بزرگ پستهای حاکمیتی و اجرایی و امتیازات اعتباری و وام های همتی و مجوزهای خاص اقتصادی و خدماتی بهره مند بودند در میادین دفاع شور و خروشی نداشتند و ندارند و به جای میدان داری در خاستگاههای ایمن در جزایر و سواحل و ... جا خشک کردند.
دسته های اثر گذار اجتماعی که به سلبریتی های رسانه ای، ورزشی و هنری در جامعه شهرت دارند.
چرا بسیاری از آنان در این میادین و جبهه مردمی کمرنگ و بی اثر بودند؟
همانهایی که به هر حادثه سیاسی و اجتماعی بیانیه، پیام و استوری جنجال آفرین بودند، در برابر شهادت امام شهید، فرماندهان و فرزندان نظامی کشور و حتی کودکان و نوزادان شهید چون مدرسه "شجره طیبه" مهر سکوت بر لب زدند و خاموشی اختیار کردن در کجای این جامعه جای دارند ؟
همه آنهایی که که از بلندگوی رسانه ای و اجتماعی همین مردم،کشور، خاک و وطن برای خود محبوبیت و اعتمادها ساختن و نام و تاجی گرفتن چرا در میدان وفاداری و همراهی نقش افرین نبودند ؟
اینجاست که ضرورت دارد توجه ویژه مسئولان نظام برای پاکسازی نیروها بر حسب میزان حمایت، حضور، مشارکت و همراهی نیروهای بهره مند در ادامه مسیر حرکتهای اجتماعی کشور پدید آید و خط نیروهای مردمی وطن دوست و همراه را از خط کج روان و بداندیشان به مصالح و منافع ملی جدا کند.
- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بیاحترامی به اشخاص، قومیتها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزههای اسلامی منتشر نمیشود.
- نظرات بعد از ویرایش ارسال میشود.